Via een lezer van mijn blog ontving ik bericht dat Albert Vollbehr (zijn naam kostte mij hoofdbrekens want soms noemde ik hem Vollbrecht), die ik de laatste weken aan het woord heb gelaten daarvan kennis heeft genomen. Hij schrijft erover op zijn site. Hij had graag gezien dat ik die zou hebben vermeld alsmede de link naar zijn artikel zou hebben gegeven waar ik uit hebt geput. Ik heb daar niet aan gedacht. Zoals men heeft gemerkt heb ik niet onder stoelen of banken gestoken dat ik positief ben over zijn bijdragen. Het leek mij dat geïnteresseerden op zijn naam zouden googelen en in een mum alle materiaal zouden vinden. Maar als het op prijs wordt gesteld geef ik met alle plezier de link naar zijn site: https://www.freethinker.nl/ . En als extra, dat hij over de inhoud zegt: (de site) “is door ons opgezet met als voornaamste doelen het nuanceren of weerleggen van de waarheidsclaims en drogredeneringen van bepaalde maatschappelijke en politieke stromingen, georganiseerde religies en sekten, het aan de kaak stellen van excessen die zich daar voordoen of voor hebben gedaan, en het geven van informatie over vrijdenken. Wij zijn van mening dat religieuze openbaringen geen, of in ieder geval weinig antwoorden en oplossingen bieden voor de problemen van de moderne tijd.”
Het artikel waar ik afgelopen blogs uit putte is terug te vinden via https://www.freethinker.nl/forum/viewtopic.php?f=83&t=14716 Dat gaat over Jona Lendering en het Jezusmythicisme.
Ik was aanvankelijk van plan delen daaruit onverkort weer te geven. Gaandeweg kwam dat niet goed uit, o.a. al vanwege de (korte) lengte van de blogs. Citaten kortte ik daarom in en ik sprak er ook zelf doorheen. Leek mij niet zo’n punt, blogs zijn geen wetenschappelijke werken. En als je instemt met wat iemand zegt dan is dat anders wanneer je iemand bestrijdt. Dan moet je zeer zorgvuldig zijn in het weergeven. Anderzijds snap ik wel dat het kan storen. Immers als een citaat niet nauwkeurig is en buitenstaanders denken van wel, dan kan zo’n weergave een eigen leven leiden. Komisch zegt Vollbehr dat ik in een “citaat” de evangelist Mattheüs benoem als Matthäus en dat wie hem kennen zouden denken dat hij totaal overspannen is geworden als hij de naam van de evangelist spelt alsof er sprake is van een Duitse voetballer. Ach ja, Lothar Matthäus… dat waren nog eens tijden! Es tut mir leid dat ik Albert Vollbehr bijna in een soort van burn out dreef. Ter informatie een inkijkje in hoe dat ging. In Aardenburg ben ik volop betrokken bij de organisatie van de Matthäus-Passion (als zodanig geschreven). Uitgevoerd door de Bachvereniging, zoals in Naarden, een enorm evenement in Zeeuws Vlaanderen, steevast uitverkocht met 1200 plaatsen. Omdat ik de naam vaak moet schrijven heb ik mijn autocorrectie zo ingesteld dat Mattheüs vanzelf verandert in Matthäus. Om toch Mattheüs te schrijven moet ik ingewikkeld doen met extra letter en terug zodat ik een spatie vermijd. (Dat heb ik voor de zekerheid zojuist maar gedaan).
De zomer loopt op 1 september ten einde. Alleen voor de zomer was mijn weergave van het materiaal van Vollbehr bedoeld, waarna het aan geïnteresseerden is om daar direct kennis van te nemen. Nog een keer of twee, misschien drie als dat voor de afronding nodig is. Om verwarring te voorkomen zal ik niet citeren, maar neem over wat ik zelf ook vind. Dat wordt het als het ware van mij (maar niet plagiërend, zijn artikel is mijn bron).
Je hebt mythicisten in alle soorten en maten. Richard Carrier en Earl Doherty zijn serieus te nemen. Het christelijk geloof is in een bloeitijd van mysteriereligies ontstaan en is daaraan verwant. Kenmerkend is een godenzoon die redding brengt en lijdt aan dit bestaan. Er is ook altijd een rituele maaltijd. Voorts is van wezenlijk belang dat je het niet-bestaan van de historische Jezus uit het Nieuwe Testament zelf kunt aflezen. Zoals ik ook heb aangegeven is er buiten de evangeliën geen sprake van een historische Jezus. Verder is duidelijk dat er lijnen vanuit de evangeliën naar het Oude Testament lopen. Lees bijvoorbeeld Matthäus (ook wel Mattheüs genoemd…) vanaf het begin en het kan je niet ontgaan. Kortom Jezusmythicisme fundeert zich op de bijbel zelf.
Ik voeg hier aan toe dat de apostel Paulus, die zich aansloot bij de ‘mensen van de weg’ (zoals de latere christenen aanvankelijk werden genoemd) een gnosticus was, in ieder geval naar de inhoud. En steun dan ook de opvatting dat gnostisch christendom het origineel is. Dat is van belang omdat er in de eerste eeuwen een strijd is geweest met het orthodoxe christendom dat Jezus als een historische figuur presenteerde. Valt het niet te combineren? Jezus zowel een mythische god, als een historische figuur? Als dat zou kunnen zou er in die dagen geen bittere strijd zijn geweest tussen gnostici en orthodoxen. En zou er in onze dagen geen reuring zijn geweest toen ik in mijn boek stelde dat de historische Jezus (hoogstwaarschijnlijk) niet heeft bestaan.
Een historische figuur is geen god(enzoon). Pappen en nathouden (dus beide ballen in de lucht houden) lukt totdat je tot de essentie komt. Vrijzinnigen zien Jezus niet als godenzoon maar als een unieke profeet. Voor orthodoxen is Jezus wel god. Die combineren ze met zijn (veronderstelde) historiciteit door de wonderen voor echt gebeurd te houden. Het is geen toeval dat in orthodoxe kerken vaker uit Paulus wordt gepreekt dan uit de evangeliën. Bij Paulus is Jezus allesbehalve historisch.
